Park podworski w Jedlnie Pierwszym

Park leży przy drodze prowadzącej z Jedlna do Radomska odległego o około 15 km, zajmuje powierzchnię 7 ha i zbudowany jest na planie kwadraru. Jest to park krajobrazowy, wkomponowany pierwotnie w naturalne zbiorniki wodne, obecnie nie istniejące. 
Założony został w XIX wieku przez rodzinę Walewskich, dawnych właścicieli Jedlna.
Wjazd do parku znajduje się po stronie północnej, na wprost kościoła. Od strony wschodniej, południowej i zachodniej park graniczy z polami uprawnymi. 
Do najstarszego zadrzewienia parku należą dwa około 600 (700?) letnie cisy pospolite, zapewne pozostałość dawnej puszczy.
Nad brzegami dawnego stawu rosną od strony pólnocnej stare graby pospolite i robinie akacjowe. Od strony wschodniej biegnie aleja składająca się głównie z grabów pospolitych, lip drobnolistnych i wiązów polnych. 
W parku znajdują się pozostałości jeszcze dwóch alei, pierwszej lipowej, drugiej w postaci szczątkowej, składającej się z dwóch starych lip drobnolistnych, dwóch białodrzewów (topoli białych) i grabów pospolitych.
Południową granicę parku wyznacza rów obsadzony leszczyną pospolitą, której towarzyszą olchy czarne i wierzby białe.
Przy zachodniej garnicy parku znajduje się górka, pierwotnie z altaną i prowadzącymi do niej kamiennymi schodami. U jej podnóża rosną olchy czarne, lipy drobnolistne, stare dęby szypułkowe o obwodzie ok. 4 m i jesion wyniosły o obwodzie ok. 3 m.
Stoki górki porastają krzewy lesczyny, jarzębina, bez czarny, jeżyny i maliny.
Pólnocną część pokrywa masyw starego drzewostanu składający się z jesionów wyniosłych, klonów pospolitych, dębów szypułkowych, lip drobnolistnych, olch czarnych i robinii akacjowych.
Znajdujące się do początku lat 90-tych XX w. na terenie parku resztki dworu z XIX w.i murowana oficyna nie istnieją.

Zobacz również w kategorii: Parki

Powrót do góry